Bunjevci

Razvoj etničkog identiteta i akulturacija adolescenata u višenacionalnom okruženju Severne Bačke

Projekt empirijskog istraživanja

Dr. Aleksandar Raič

Subotica, 18. decembar 2009.

1.Uvod

Okolnosti u kojima su bački Bunjevci dobili de jure priznanje statusa nacionalne zajednice u AP Vojvodini (Statut APV, član 6) nalažu potrebu boljeg poznavanja etnokulturnog identiteta pripadnika ove zajednice. Posle više decenija marginalizacije i postojanja kao „nevidljive“ etničke grupe, Bunjevci su nacionalno fragmentizovani na Bunjevce i bunjevačke Hrvate, kao i na Hrvate bunjevačkog etničkog porekla u Mađarskoj (u porodičnom okruženju govore bunjevački i privatno neguju tradicionalnu kulturu Bunjevaca).

Prema raspoloživim podacima, izvornim bunjevačkim govorom koristi se kao maternjim jezikom samo jedna trećina vojvođanskih Bunjevaca, dok srpski jezik, kao maternji jezik, koristi 59% Bunjevaca. Ovo je znak kolebanja etnokulturnog identiteta, koji posebno zahvata mladu generaciju ove nacionalne zajednice.

Uzimajući u obzir samo ovu indikaciju, održanje i razvoj nacionalne zajednice Bunjevaca u Vojvodini pretpostavlja ozbiljan kulturni rad institucija, kakva je i Bunjevačka Matica, na praćenju i usaglašavanju etnokulturnog identiteta mlade generacije Bunjevaca sa referentnim okvirom multikulturne sredine u kojoj ovi mladi ljudi žive.

Ovaj istraživački projekt se orijentiše ka sagledavanju, objašnjavanju i traganju za efektivnim načinima intervencije u proces razvoja etnokulturnog identiteta i prateće procese akulturacije, koji leže u osnovi pomenutog kolebanja identiteta, kod adolescenata u višenacionalnom okruženju severne Bačke (u ovom području živi 95% bunjevačke nacionalne zajednice u Srbiji).